Etappe 22: 

Haaksbergen - Losser(hof)

Etappe 22: Haaksbergen - Losser(Hof)
(De Koale Kant etappe)

We konden eindelijk na 3 weken weer eens uitslapen. Tegen goed 9:00 uur waren we alle vier op want we moesten 10:30 uur uit de kamer zijn. De bedden lagen erg lekker want we hadden 3 weken lang op luchtbedjes en matjes geslapen. We werden er zelfs wakker van, zo wennen was het, haha. 

Na alles opgeruimd en weer ingepakt te hebben, dronken we nog enkele koppen koffie in het restaurantje van B&B, Hotel Erve Bruggert. De eigenaren kwamen er ook nog even bij zitten en we wisselden verhalen uit. Erg aardige mensen die ons ook nog een kleine schenking hebben gedaan, toppers! 

Ook kwam Femke Groniger nog even langs met een heerlijke smoothie. Later op de middag hebben we deze gedeeld met de mensen die de laatste etappe mee zouden fietsen. 

Tegen 12:00 uur zochten we een lunchplek in Haaksbergen. Onder het toezicht van de kerk aldaar bestelden we heerlijke broodjes. Een leuk tentje met vriendelijk personeel. Ook de plaatselijke loempia boer heeft nog even geprofiteerd. 

Tegen 14:00 zaten we lekker bij het Stien’n Boer met familie uit Haaksbergen. We hebben het veel gehad over de reis en beseften nu pas dat we nog maar 30km moesten. Mark Ekkelboom en Martin Nijland kwamen als eerst aan om met ons mee te fietsen. De eerste schunnige grap werd meteen al bij binnenkomst gemaakt, dat beloofde dus een gezellige middag en etappe te worden, haha! 
Ook Lars Olde Meijerink en Astrid Olde Olthuis druppelden niet veel later binnen. Samen nog en kop koffie gedronken en verhalen uitgewisseld waarna we ook al snel op de fiets zaten.

De etappe verliep voorspoedig en was dan ook maar 30km. Via Haaksbergen gingen we achter het Rutbeek langs naar Glanerbrug. Het was een prachtig stukje met een goede temperatuur en het zonnetje keek af en toe vanachter de wolken op ons neer. Bij het bordje “Losser” hebben we nog even een foto gemaakt om vervolgens door te rijden naar de LosserHof.

Hoe verder Losser we in kwamen hoe donkerder de wolken werden. Misschien konden we de finish nog net halen voordat de hell losbarstte. Helaas... 100 meter voor de ingang van de LosserHof stortte de regen neer op onze helmen. Joeri en ik schuilden in de bus. Joeri zat opgevouwen bij de schuifdeur en ik lag bovenop alle camping spullen alsof ik een duik nam van een zinkend schip. We kregen al vrij snel door dat de activiteiten op de LosserHof van buiten naar binnen zouden worden verplaatst. Dit duurde even en toen konden we toch echt binnen worden gehaald. 

Dit was in één woord grandioos. We werden onder groot enthousiasme binnen gehaald door de bewoners van de LosserHof. Ook familieleden en vrienden waren allemaal aanwezig wat een geweldig gevoel gaf. Ook ondersteuners van onze reis waren aanwezig. 

Biertjes kregen we in de hand gedrukt maar moesten nog eerst het podium op. Hier mochten wij een cheque van €12.500,-overhandigen aan Vincent Schreur, oprichter van de Stichting Goal. We zijn super trots dat we zo’n groot bedrag konden overhandigen voor zo’n geweldige stichting! Echter is dit nog niet alles door nog lopende acties dus er zal nog iets aan het bedrag toegevoegd worden. Hierover later meer! 

Na alle plichtplegingen zongen de toppers van Triple NiX het nummer die we uitgebracht hadden tijdens het carnavalsseizoen. Maar de tekst was nu anders! Deze ging namelijk over ons! Wat een ongelofelijke verassing en we zijn dan ook super trots op de heren van Triple Nix. Dankjewel! 

Na enkele biertjes was het dan toch tijd naar huis te gaan. We namen afscheid van mensen die er nog waren. Onze fietsen stonden ondertussen te koop aangeboden voor het restaurant van de LosserHof. De dames van het OC waren erg creatief geweest, haha! Met familie sloten we de dag af bij de cafetaria en later nog een afzakkertje in het café. 

Tot slot willen wij iedereen ontzettend bedanken die ons op wat voor een manier dan ook hebben ondersteund. Vaders, moeders zussen en broertjes maar ook de familie en vrienden die bij het vertrek waren in ‘l Estartit. 
Ook willen wij iedereen van de stichting GOAL bedanken die ons ontzettend hebben geholpen. We willen alle ondersteuners van deze reis bedanken, de bedrijven en de verenigingen die acties op hebben gezet. Ook willen we iedereen bedanken die de moeite hebben genomen onze verhalen te lezen, de reacties die hieronder stonden deden ons erg goed en gaf ons energie! Mensen we zijn trots dat deze actie zo breed werd gedragen in Losser en omstreken. We hebben niet voor mogelijk kunnen houden dat we tot dit bedrag zouden komen en dit komt echt door jullie!

Leu, onmeunig bedankt!❤️

Good goan en wie ziet mekaar😊

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels

Etappe 21: 

Nijmegen - Haaksbergen

Etappe 21: Nijmegen - Haaksbergen.
(De Gaffel Aöskes etappe. 
Onder eervolle vermelding:
Muziekvereniging Excelsior Losser)

Ja, waar moeten we beginnen. Ik begin deze keer maar eens aan het eind. We zijn nu net terug bij onze prachtige B&B Hotel Erve Bruggert. Omdat dit onze laatste keer samen dineren was hadden we bedacht naar een steakhouse te gaan. Onder het eten werden we ineens gebeld via Skype. Muziekvereniging Excelsior belde. Op beeld ontvouwde zich een waar orkest! Ook familie en vrienden waren zichtbaar op ons scherm. We kregen een spervuur aan vragen waarna het orkest begon te spelen. Voor ons! Ook deed onze burgermeester Cia Kroon nog een woordje en stelde een paar rake vragen. Wat een geweldige verassing en we stonden even met onze mond vol tanden. Muziekvereniging Excelsior Losser ontzettend bedankt voor dit ongelooflijke mooie gebaar! 

Toch maak ik nu nog even een sprongetje naar gisterenavond. Na de lange etappe van gisteren hebben we met Lieke en Tessa bij een Aziatisch restaurant gegeten in Nijmegen. Wat lekker! Allemaal verschillende gerechten en de ene nog lekkerder dan de ander. De hotwings zijn echt een aanrader hier! Na wat gegeten te hebben gingen we nog even de stad in met Ingrid Ensing en Robin de Bok. Vele mooie verhalen kwamen weer op tafel en het werd al snel gezellig. Tegen 00:30 lagen we weer netjes in bed en het was alweer een tijdje geleden dat ik naast Sander heb gelegen in 1 bed. Hij ging wijselijk aan de rand van het bed liggen...

Volgens Robin was om 9:30 uur het ontbijt klaar aan Kerkegasje 2. Hier wonen Ingrid en Robin op een super plek midden in de stad, prachtig! Ook het ontbijt was heerlijk waar Robin in alle vroegte al druk mee bezig was geweest. Na het ontbijt namen we afscheid van Robin, Ingrid en Tessa en fietsten we richting de Waalbrug. Deze werd verbouwd dus moesten we er midden overheen. Met aan de linker kant Nijmegen prachtig aan de Waal liggend, raasden auto’s ons voorbij. Nijmegen, waar we gisteren zo blij waren te eindigen na een lange etappe. De oudste stad van Nederland waar we als familie al jaar en dag over de vloer komen bij Robin en Ingrid. Een pracht stad! 

Na Nijmegen kusten we de randen van Arnhem om vervolgens onze weg richting Doetinchem in te zetten. Hier hadden we pauze waar we al vroeg aankwamen want schijnbaar fietsten we weer eens de pannen van het dak. Sanne en Sander zaten hier al op ons te wachten met een goede lunch. In de pauze besloten we ook door te fietsen naar Haaksbergen. Hier lag een mooie B&B in een prachtig gebied en het was maar 15km verder. 

Toen we naar het steakhouse reden kwamen we er ook achter dat de B&B op 200 meter afstand van het Stien’n Boer ligt. Hier hebben we namelijk afgesproken met een aantal mensen die de laatste km mee fietsen. Dit kan overigens nog steeds!

Met verzadigde buiken zitten we nu aan kopje koffie even allemaal te verwerken van wat er net gebeurd is. En dan moeten we morgen ook nog een dag fietsen waarna de aankomst is op de LosserHof, dat beloofd wat! 

Wij kunnen morgen uitslapen (voor het eerst) omdat we gisteren en vandaag behoorlijk door getrapt hebben. Morgen hoeven we pas om 14:00 bij het Stien’n Boer te zijn dus dat wordt mooi rustig aan doen. 

Ik weet niet wanneer het etappe verslag van morgen zal verschijnen, misschien een dag later. Wij laten sowieso van ons horen. De kriebels zijn er in ieder geval!

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander, Niels

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 20: 

Zonhoven - Nijmegen

Etappe 20: Zonhoven🇧🇪 - Nijmegen🇳🇱
(De Martini Kerlkes Trio 2019 etappe. Thies Kuipers, Marnick Boll, en Bob Droste, deze is voor jullie! Toppers❤️)

Na het gesleur op kop van Henk gisteren lagen we vroeg onder de wol. We gingen een koude nacht tegemoet dus we waren meerdere malen wakker. 

Onze top soigneurs Sanne en Sander hadden heerlijke koffie gezet en een goed ontbijt verzorgd. Na een goede bodem gingen we richting het land waar ook onze eindbestemming ligt, Nederland. Het was nog zo’n 50km tot aan Nederland en bijna allemaal fietspad. Het was vlak en alleen maar rechtuit. Een beetje een saaie bedoening dus. Veel vertellen over bijzondere plaatsjes of stadjes kan ik dus niet. Wel reed Joeri bijna een eenkhoorntje omver, die midden op het fietspad zat te genieten van het middagmaaltje. 

Het fietspad hield op toen we in een heide gebied terecht kwamen. Een grote vlakte met de wind er overheen razend. Het volgende dorpje (waarvan de naam even ontschoten is) stonden veel Nederlandse auto’s. We kwamen tot de conclusie dat we al per ongeluk in Nederland waren. Ons plannetje om een gekke foto te maken bij het bordje “Nederland” ging dus niet door jammer genoeg. We waren schijnbaar, zonder het te weten, de Nederlandse grens gepasseerd in het natuurgebied. 

We genoten van het gevoel in Nederland te zijn. Toch even een besef momentje van wat we allemaal al weg gefietst hadden. Ook kwam nog even ter sprake wat we allemaal mee gemaakt hadden en dat we toch eigenlijk wel een super tijd hebben gehad met z’n allen. Maar heel lang konden we niet mijmeren want we moesten nog aardig wat kilometers naar Nijmegen.

De pauze was in Helmond bij een prachtig park. We hebben een heerlijke lunch gehad maar gingen ook vrij snel weer door voor de laatste 60km.

De rest was ook winderig en hadden 1 doel vandaag, zo snel mogelijk Nijmegen bereiken. Er werd niet veel gepraat met het besef dat de komende 2 etappes minder lang zijn dan deze (130km verdelen we in 2 etappes). Tegen 16:00 waren we in Nijmegen en zaten Tessa, Sander en Sanne ons op te wachten op het terras van “Beij Ons”. 

We hebben nu even gedoucht en gaan met Tessa en Lieke een hapje eten in de stad. Foto’s volgen morgen! 

Een wat korter verslag dan anders met iets minder informatie. Excuses. Wij zeggen, mensen morgen horen jullie weer van ons en hopelijk hebben we dan iets meer te vertellen!

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren kan nog steeds via de onderstaande link: #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Ter info!

Gearriveerd in Nijmegen bij Tessa!😄

Nog even ter info:
Enkele mensen leken het leuk om donderdag de laatste kilometers mee te fietsen. Dit vinden wij super tof en hebben daarom besloten dat er vanaf Haaksbergen mee gefietst kan worden naar de LosserHof. De exacte locatie is camping en bungalowpark ‘t Stien’n Boer te Haaksbergen. Voor wie mee wil fietsen... om 14:00 uur verzamelen en 14:30 uur vertrek. Wil je mee? Stuur even een berichtje naar 0642895123.

Etappe verslag volgt vanavond!#GOAL❤️🚴‍♂️

Etappe 19: 

Profondeville - Zonhoven

Etappe 19: Profondeville - Zonhoven
(De Paul Gelen en Vincent Schreur etappe, de toppers van de Stichting Goal!)

Vanmorgen meldden we ons om 7:30 bij het ontbijt voor de etappe met Henk en Paul die vandaag met ons mee fietsten. De lieve uitbaatster, Marie - Christine, had de tafel al gedekt en voor en uitgebreid ontbijt gezorgd. Ze maakte het iedereen naar de zin met een onafgebroken glimlach. Top service!

Na het ontbijt trokken we onze wielerpakjes aan en was het tijd om te vertrekken. Henk checkte nog even ieders banden en kettingen alvorens het vertrek. Vanaf Profondeville vervolgden we het fietspad naar Namen. Een fietspad met af en toe grind maar ook kasseien. Een hobbelig ritje dus. Zo hobbelig dat Paul na 5km al meteen een bocht iets te hard inging waardoor hij eronder uitging. Hij gaf meteen al aan dat alles goed was en had verder geen vervelende schaafwonden oid. 

In Namen was het even de weg zoeken ivm opbrekingen en drukte. Na enig gezoek toch weer het juiste fietspad gevonden die na Namen gestaag omhoog ging. Henk fietste voorop en dat hebben we geweten ook. Met een behoorlijk tempo sleurde hij ons door de bossen rondom Namen alsof het niets was. Namen is ontstaan als nederzetting aan de samenloop van de Sambre en de Maas. Ook waren de Romeinen weer de eersten die hier een nederzetting hadden gesticht. De strategische ligging op de grens tussen Frankrijk en de Nederlanden zorgde ervoor dat Namen een begerenswaardige stad was in de loop van de geschiedenis.  

Tot aan Dassoulx bleef het lichtelijk omhoog gaan waarna we tot aan de eindbestemming een vlak fietspad tegemoet konden zien. Henk en Paul hielden ons de gehele weg uit de wind maar op een gegeven moment moesten we allemaal maar achter Henk aan. ‘Goa maar achter mie fiets’n Niels’. Als een treintje vlogen we het landschap door tot aan de pauze. Deze hielden wij in Tienen, 2km van Hoegaarden af (ja, ja die van de bieren). Bierbrouwen doen ze in Hoegaarden al heel lang en kent een rijke traditie. Vroeger kwam hier tweederde van het bier vandaan voor de Zuidelijke Nederlanden. 

In Tienen zaten we voor de grote kerk van Tienen op een terras. Joeri, Henk en Paul bestelden een groot bord spaghetti Bolognese. Volgens Paul zou hij ons er dan vervolgens uit fietsen omdat je daar onmeunig op kon fietsen. Waarop Henk reageerde: ‘ Ha, as ie dat denkt’.. Kortom, het was de gehele middag gezellig waarin Henk ons nog vele tips gaf omtrent het fietsen.

Na Tienen was het nog 50km fietsen tot aan de camping. Bij aankomst op de camping hebben we meteen gedoucht en zijn we met zijn allen een biertje gaan drinken bij het camping terras. We evalueerden de dag en daar werd veel bij gelachen. Na twee biertjes gingen Paul en Henk naar huis na een super gezellige dag. Henk en Paul ontzettend bedankt voor de topdag! We zien jullie donderdag in Losser! 

Daarna was het tijd om te koken. Waarschijnlijk voor de laatste keer samen want morgen fietsen we naar Nijmegen waar we slapen bij Tessa Bouwhuis. Ook gaan we met haar uiteten waarna Ingrid Ensing en Robin de Bok ook aansluiten om nog even wat te drinken in de stad. Het belooft weer een gezellige dag te worden dus we gaan weer vroeg uit de veren omdat het een lange etappe wordt. We passeren morgen dus de Nederlandse grens en de gezonde spanning is al merkbaar! 

Groetjes, Sanne, Sander, Joeri en Niels

Doneren kan nog steeds op onderstaande link: #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 18: 

Charleville - Profondeville

Etappe 18: Charleville - Mézières - Profondeville 
(De De Sport Fabrik etappe)

Gisteren avond na het eten besloten we toch nog even het stadje in te gaan. Vanaf de camping moest we de brug over waarop we meteen in het centrum zaten van Charleville zaten. Een prachtig plein met allerlei kroegjes en terrasjes die propvol mensen zaten. Place Ducale was ronduit een prachtig plein met een geweldige ambiance. Dit merkte je ook aan de prijs van het biertje. 

Vanmorgen waren we laat uit bed. Dit kwam doordat de bezigheden in de stad tot erg laat in de nacht doorgingen. Er werd zelfs pal achter onze plek voortdurend vuurwerk afgestoken. Met een paar goede bakken koffie  achter de kiezen hebben we dan toch de stoute (fiets)schoenen maar aan getrokken. 

We begonnen weer op het fietspad waar we gisteren gebleven waren. We fietsten langs de Maas en de wind stond weer eens goed in ons voordeel (not). Na 10 minuutjes fietsen kwam er een mountainbike langs gescheurd. Na enige bestudering bleek dit een elektrische te zijn. Dus aanklampen en en in het wiel blijven. We hadden geluk, want de jongeman op de mountainbike bleef nog zo’n 15km dezelfde route fietsen. Aan het eind lachte de jongeman ons toe en stak de duim op. 

We waren bij het plaatsje Bogny-sur-Meuse en toen begon het ineens te regenen. Niet zo hard dat we moesten schuilen, dus kop d’r veur en gaan met die banaan. Bij het plaatsje Monthermé deed zich een vervelende situatie voor. We kwamen een brug af en ik reed voorop. Na de brug was dit een fietspad en deze liep af. Ik bleef aan mijn kant van het fietspad dus dacht dat dit veilig genoeg was. Maar tot mijn verbazing kwam er ineens een auto  de hoek om gescheurd. Ik kneep in mijn remmen, maar door het natte wegdek gleed mijn achterband weg. Ik kon gelukkig snel anticiperen waardoor ik op een haar na de auto miste. Oef, wat een geluk. 

Na Revin begon het harder te regenen. We kwamen per toeval een terrasje langs het fietspad tegen met parasols. We bestelden een koffie en wachtten tot de ergste regen voorbij was. Wat een geluk!

In Haybes hadden we pauze en Sanne en Sander hadden wederom een voortreffelijke lunch voorbereid. Ook hebben we nog even een Gronings stel geholpen die materiaal pech hadden. 

Na Haybes was het in 1 speer richting de Belgische grens. Langs de Maas met de wind in de smoel was het kop over kop fietsen. Gelukkig was alles redelijk vlak. Bij Dinant (België) hebben we nog een paar foto’s geschoten van de citadel die boven de stad uittorent. Een prachtig gezicht met vele historische gebouwen aan de overzijde van de Maas. De citadel boven de stad is ooit gesticht door de Romeinen. Ook was dit stadje ooit een toeristische trekpleister met vele hotels, de ene nog chiquer dan de ander. De laatste 50 jaar is dit niet meer het geval en is veel vervallen. Toch trekt Dinant nu weer steeds meer toeristen. Maar de oude allure zal waarschijnlijk nooit meer terugkeren.

Na Dinant was het nog 14km naar Profondeville waar Paul Gelen en Henk Scherphof ons opwachtten bij een B&B. Zij fietsen morgen een etappe mee en deze zal eindigen in Beringen. Een etappe van ongeveer 100km. We hebben vanavond lekker gegeten langs de Maas bij een Indisch restaurant. Heerlijk! De heren leggen ons lekker in de watten om ons morgen er waarschijnlijk uit te fietsen, haha! Het was vanavond ontzettend gezellig en kijken uit naar morgen! 

Wij gaan nu onder de veren en volgens de lieve uitbaatster staat morgen om 7:30 uur het ontbijt klaar. Ze heeft vanavond al onze kleding gewassen en staan morgen dus fris aan de start.

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren kan natuurlijk nog steeds op onderstaande link: #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 18: Charleville - Mézi

Etappe 18: Charleville - Mézières 
(De De Sport Fabrik etappe)

Gisteren avond na het eten besloten we toch nog even het stadje in te gaan. Vanaf de camping moest we de brug over waarop we meteen in het centrum zaten van Charleville zaten. Een prachtig plein met allerlei kroegjes en terrasjes die propvol mensen zaten. Place Ducale was ronduit een prachtig plein met een geweldige ambiance. Dit merkte je ook aan de prijs van het biertje. 

Vanmorgen waren we laat uit bed. Dit kwam doordat de bezigheden in de stad tot erg laat in de nacht doorgingen. Er werd zelfs pal achter onze plek voortdurend vuurwerk afgestoken. Met een paar goede bakken koffie  achter de kiezen hebben we dan toch de stoute (fiets)schoenen maar aan getrokken. 

We begonnen weer op het fietspad waar we gisteren gebleven waren. We fietsten langs de Maas en de wind stond weer eens goed in ons voordeel (not). Na 10 minuutjes fietsen kwam er een mountainbike langs gescheurd. Na enige bestudering bleek dit een elektrische te zijn. Dus aanklampen en en in het wiel blijven. We hadden geluk, want de jongeman op de mountainbike bleef nog zo’n 15km dezelfde route fietsen. Aan het eind lachte de jongeman ons toe en stak de duim op. 

We waren bij het plaatsje Bogny-sur-Meuse en toen begon het ineens te regenen. Niet zo hard dat we moesten schuilen, dus kop d’r veur en gaan met die banaan. Bij het plaatsje Monthermé deed zich een vervelende situatie voor. We kwamen een brug af en ik reed voorop. Na de brug was dit een fietspad en deze liep af. Ik bleef aan mijn kant van het fietspad dus dacht dat dit veilig genoeg was. Maar tot mijn verbazing kwam er ineens een auto  de hoek om gescheurd. Ik kneep in mijn remmen, maar door het natte wegdek gleed mijn achterband weg. Ik kon gelukkig snel anticiperen waardoor ik op een haar na de auto miste. Oef, wat een geluk. 

Na Revin begon het harder te regenen. We kwamen per toeval een terrasje langs het fietspad tegen met parasols. We bestelden een koffie en wachtten tot de ergste regen voorbij was. Wat een geluk!

In Haybes hadden we pauze en Sanne en Sander hadden wederom een voortreffelijke lunch voorbereid. Ook hebben we nog even een Gronings stel geholpen die materiaal pech hadden. 

Na Haybes was het in 1 speer richting de Belgische grens. Langs de Maas met de wind in de smoel was het kop over kop fietsen. Gelukkig was alles redelijk vlak. Bij Dinant (België) hebben we nog een paar foto’s geschoten van de citadel die boven de stad uittorent. Een prachtig gezicht met vele historische gebouwen aan de overzijde van de Maas. De citadel boven de stad is ooit gesticht door de Romeinen. Ook was dit stadje ooit een toeristische trekpleister met vele hotels, de ene nog chiquer dan de ander. De laatste 50 jaar is dit niet meer het geval en is veel vervallen. Toch trekt Dinant nu weer steeds meer toeristen. Maar de oude allure zal waarschijnlijk nooit meer terugkeren.

Na Dinant was het nog 14km naar Profondeville waar Paul Gelen en Henk Scherphof ons opwachtten bij een B&B. Zij fietsen morgen een etappe mee en deze zal eindigen in Beringen. Een etappe van ongeveer 100km. We hebben vanavond lekker gegeten langs de Maas bij een Indisch restaurant. Heerlijk! De heren leggen ons lekker in de watten om ons morgen er waarschijnlijk uit te fietsen, haha! Het was vanavond ontzettend gezellig en kijken uit naar morgen! 

Wij gaan nu onder de veren en volgens de lieve uitbaatster staat morgen om 7:30 uur het ontbijt klaar. Ze heeft vanavond al onze kleding gewassen en staan morgen dus fris aan de start.

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren kan natuurlijk nog steeds op onderstaande link: #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 17: 

Sivry - Charleville 

Etappe 17: Sivry - Charleville -Mézières 
(De Primera Marcel etappe)

Vanmorgen werden we wakker met allebei een klein beetje spierpijn. Ook zitten we allemaal behoorlijk onder de muggenbultjes en Joeri heeft er maar liefst 80 geteld. Hij löp nog net nie leug.

Natuurlijk moest er gewoon gefietst worden en namen we vol goede moed afscheid van Sanne en Sander. We wisten dat de eerste 50km veel klimmen en dalen werd want we deden een stukje Ardennen aan. Hierna zou de route wat rustiger worden omdat dit stuk door het Maasdal voer. 

De eerste 50km ging redelijk. Wel voelden we onze benen en was de wind ook weer eens tegen. Wanneer we hem een keer mee krijgen weten we niet. Misschien hebben we op het fietspad van Enschede naar Losser volgende week meer geluk. 

In Mouzon hadden we lunchpauze bij de plaatselijk kerk. Deze kerk was open en hebben deze bezichtigd. Ook konden we het niet laten om een kaarsje op te steken. Dit hadden we deze reis nog niet gedaan en dat hoort er natuurlijk toch wel een beetje bij. De kerk was erg groot voor een relatief klein plaatsje. Volgens de informatie in de kerk stichtte koning Clovis in 496 na Christus deze abdijkerk. Mede door een drukke weg die van Reims naar Triër liep kon deze abdij kerk en het plaatsje uitgroeien tot een welvarend stadje. Nu is het stadje een beetje vervallen en voor onze begrippen redelijk klein. 

Na Mouzon moesten we nog een klein stukje over de grote weg waarna we onze route over het fietspad konden vervolgen. Na Mouzon zagen we in de verte donkere wolken samen pakken. Hierbij kwam een flink possie wind om de hoek kijken terwijl we ook nog een paar fikse klimmetjes tegen kwamen (onbeschut). Mijn benen waren vandaag al niet al te best dus moest ik een tandje terug schakelen en dan maar wat langzamer fietsen. Op het fietspad bleef het onverminderd hard waaien. De dreiging van de wolken was er nog steeds maar brak niet echt door. Later klaarde het op en werd het makkelijker fietsen, zo langs de Maas. 

Charleville - Mézières kwam langzaam in zicht. Wij waren iets eerder op de camping dan Sanne en Sander en bestelden een heerlijk koud colaatje op het terras van de camping. Toen we van de fiets stapten moesten de renners van de tour nog 10km dus we hebben de vervelende val van Dylan Groenewegen gezien, maar ook de epische overwinning van Mike Teunissen. Super! Daarna stak Sander de braai aan en heeft heerlijke nasi gekookt. 

We willen straks nog heel even Charleville in want het schijnt een gezellig stadje te zijn met terrasjes en pleintjes. 

Morgen staat er een etappe van ongeveer 110km op de planning met als eind stop Annevoie, vlak onder Namen. We zullen morgen dus de grens oversteken naar België en hopelijk ontmoeten we dan Paul Gelen bij de eindstop. Hij fietst maandag samen met Henk van de Stichting Goal met ons mee. Super gezellig en het belooft dus een drukke etappe te worden, haha. Paul en Henk we zien jullie morgen en maken er een mooie avond/dag van. Goed eten en drinken dan komen we al een heel eind!😜

Voor nu zeggen wij tot morgen en slaap lekker!

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels 

Doneren kan natuurlijk nog steeds op onderstaande link! #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 16: 

Toul - Sivry

Etappe 16: Toul - Sivry
(De Eetcafe 't Raedthuys etappe. Succes met het festival komend weekend!😄🎉)

Vanochtend vertrokken we iets later dan gepland de camping. Desondanks begonnen we toch aan de 130km durende etappe. 

Toul was de eerste grote stad die we aandeden. Een grote kathedraal doemde in de verte al op als baken in het met graan bedekte landschap. Dit kan ook niet anders want Toul was vroeger de hoofdstad van een eigen bisdom. Na Toul kwamen er toch een paar wijngaarden tussen de graanvelden in zicht. De Gris de Toul schijnt een rosé wijn te zijn waar de plaatselijke bevolking bijzonder trots op is. Toch leuk dat verschil in dit landschap.

Na de wijngaarden van Toul te hebben verlaten ging het landschap weer over in graanvelden. Soms zat er ook een groen stukje weiland tussen wat het landschap toch en beetje kleurrijk maakt. Ook langs de kant van de weg stonden klaproosjes die zachtjes het graan kusten in de warme juli zon. 

De dorpjes daarentegen hadden minder kleur. Het grijze pleister en de gehavende huizen maakten de dorpjes troosteloos. In dit gebied was er voor 50km geen winkel te bekennen. De huisvrouwen stonden dan ook in de tuinen te wachten tot de plaatselijke patisserie met een gammel busje langs kwam om de mensen van stokbroden te voorzien. Dit gebied heeft een vervelende geschiedenis omdat hier talloze oorlogen uitgevochten zijn. Denk bijvoorbeeld aan WO1. Hele dorpen werden van de aardbodem geveegd om nooit meer terug te komen. Ook in de middeleeuwen vochten huurlegers hier, in Lotharingen, hun oorlogen uit. Was de oorlog voorbij, trok het leger rovend, verkrachtend en moordend rond. Misschien wel logisch dat alles nog steeds van grijs pleisterwerk is. Misschien zijn mensen gewoon moe van het telkens opbouwen om vervolgens alles weer te zien instorten. 

Bij het plaatsje Montsec lag een berg met daarop een levensgroot monument. Dit monument herdenkt alle gesneuvelde soldaten tijdens WO1. Het monument is door een Amerikaan gebouwd en is zo groot, dat we het al van 30km afstand zagen. In dit dorpje hebben we ook maar even pauze gehouden om daarna nog 30km te rijden tot de lunchpauze in Lacroix-sur-Meuse. 

In Lacroix hadden Sanne en Sander weer een super lunch voorbereid. Ook hadden we nog Russische pannenkoeken van Sia over. Deze waren dan ook op na de lunch. Na Lacroix moesten we weer over een drukke weg fietsen tot aan Verdun. Deze weg ging op en neer tussen de graanvelden. Ondertussen was het ook weer iets warmer geworden en meldden de eerste zweetdruppeltjes zich ook alweer. Vlak voor Verdun ging de weg over op een fietspad dat langs de Maas ging. Ook in Verdun zelf bleven we langs de Maas wat geweldige plaatjes opleverde. 

Ook over Verdunmoet ik wat kwijt en dit kan ik niet zo links laten liggen. Verdun heeft namelijk een diepgaande historische betekenis voor Fransen. Tijdens WO1 zouden zij de stad kostte wat het kost tot het uiterste verdedigen. Dit is gelukt maar met een enorme prijs. Tienduizenden mensen vonden hierdoor de dood in zo’n mooie stad als Verdun. We reden vandaag dus door steden en gebieden waar verschrikkelijke dingen zijn gebeurd. In elk dorpje of stadje staat wel een gedenkteken of plaats die ons hieraan herinnert. 

Genoeg geschiedenis en vervelende gebeurtenissen. We zitten nu op een heerlijke camping bij het plaatsje Sivry. Een beekje stroomt dwars door de camping en we hebben net heerlijk de BBQ aangestoken. Ook op deze camping veel Nederlanders, zelfs de eigenaren. De benen voelen we nu wel na zo’n etappe van 130km. Morgen staat er een iets kortere op de rol en gaan we naar Charleville-Mézières. Dit stadje ligt ongeveer 75km van de Belgische grens dus we verwachten zondag de Frans/Belgische grens over te steken. 

Voor nu zeggen wij au revoir en sloap lekker!

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren voor #GOAL❤️🚴‍♂️ kan natuurlijk nog steeds op onderstaande link:

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 15: 

Charmes -Toul

Etappe 15: Charmes - Toul
(De Sportclub Overdinkel etappe)

Alvorens ik schrijf over de etappe van vandaag wil ik toch even terug naar gisterenavond. Vannacht logeerden we namelijk bij Sia en Klaes. Zij hadden een heerlijke maaltijd voorbereid. Ik had gisteren beloofd de foto’s vandaag onder het etappe verslag te zetten. Bij deze dus! Het voorgerecht had Klaes bereid en was Hongaarse Lángnos. Een heerlijk deegbroodje met crème fraiche en ingrediënten naar keuze (kaas, knoflook, olie etc.) Na het voorgerecht stond er een potje Jeu de Boules gepland om het eten allemaal even te laten zakken. De teams werden verdeeld en het ging er pittig aan toe. Uiteindelijk won team: Sia, Sander en Niels. Helaas kon de ‘kaatser uut Friesland’ hier niks aan doen. Na een uurtje fanatiek gesport te hebben stond het hoofdgerecht in de planning. Dit was een dubbel gevouwen Russische pannenkoek met gehakt erin. Meer verklap ik niet want Sia wil het recept een beetje geheim houden. Wat ik wel weet was dat het ontzettend lekker was allemaal! 

De volgende ochtend stonden we niet te vroeg op want die paar biertjes die we gehad hadden bemerkten we toch wel een beetje. Klaes stond al druk te kokkerellen met eieren en bacon. Van de geur alleen al kregen we spontaan honger. Ondanks de machtige Lángnos van gisterenavond! 

Met een goed ontbijt achter de kiezen stapten we op de fiets en vervolgden we het fietspad waar we gisteren gebleven waren. Dit duurde niet al te lang of het fietspad ging over op de grote weg. Dit blijft altijd een heikel punt aangezien het vervelend fietsen is naast voorbij scheurende vrachtwagens en dergelijke. Mede hierdoor hebben we besloten om stukjes af te snijden en af en toe van de route af te wijken. Het gevolg was dat we al binnen anderhalf uur op de pauze plek waren terwijl Sanne en Sander net 2 minuten van de camping waren vertrokken, oeps. In overleg met Sanne en Sander besloten om van ons eigen eten (bananen en repen) op te eten en ineens door te rijden naar de camping in Toul. 

De laatste 45km was redelijk vlak en voerde grotendeels langs de Moezel, waarnaast onze camping ook lag. We weten nog steeds niet wat Sia en Klaes door het eten hebben gegooid maar we fietsten vrij snel door waardoor we al tegen 13:00 op de camping waren. Sanne en Sander kwamen zo’n beetje tegelijk aan. Het eerste uur hebben we heerlijk langs de Moezel gelegen waar zo af en toe een bootje langs voer. Het was heerlijk vertoeven op deze rustige camping en omgeving. Nu weten we ook waarom we de vorige keer op deze camping rustdag hebben gehouden. Wat een rust!

Omdat het nog zo vroeg was wilden we toch nog even de toerist uithangen. Op een halfuurtje rijden ligt namelijk Nancy. We wilden even de stad in en een beetje shoppen en op terrasjes zitten. Nancy is met recht 1 van de mooiste steden van Lotharingen. Bij binnenkomst liepen we al vrijwel meteen tegen Place Stanislas aan. Een geweldig groot plein die in de 18de eeuw gebouwd is ter ere van Stanislas Leszczynski. Onder Stanislas maakte Nancy een grote ontwikkeling door. Dit kwam omdat de oud- Poolse vorst een vervend kunst liefhebber was waardoor de stad een enorme metamorfose kreeg. Stanislas was een Poolse koning die van de troon gestoten was. De Franse koning (Lodewijk XV) gaf hem daarop ter compensatie Lotharingen omdat zijn schoonzoon natuurlijk niet zonder land kon zitten. Een ontzettend boeiend verhaal waar ik jullie verder niet meer mee lastig val. Feit is wel dat Nancy veel te danken had aan deze Poolse verstoteling. De foto’s zeggen misschien wel genoeg!😄 Nancy was erg leuk en hebben heerlijk door dit stadje geslenterd. Winkel in, winkel uit. Prullaria hier, prullaria daar. En aan het eind, stond naast de stadspoort, een heerlijk koud biertje klaar. Een super middag!

Maar morgen staat natuurlijk ook alweer de volgende etappe wachten en dit wordt een lange van ongeveer 115km. De heuveltjes zullen nu iets steiler en langer worden maar hopen desondanks boven Verdun te eindigen. Het besef komt nu toch wel dat we steeds dichterbij het Losserhof komen. Een geweldige aankomst (donderdag 11 juli 16:15) op de leukste locatie van heel Losser! Het belooft toch wel een spektakel te worden met optredens van o.a. Annie Schilder en Jan Keizer (BZN). Spannend! 

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren kan nog steeds voor ons super toffe doel in onderstaande link: #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 14:

 Baulay - Charmes

Etappe 14: Baulay - Charmes
(De Zwemschool/ Schwimmschule Sia Losser-Gronau etappe).

Gisteravond lagen we er vrij vroeg in ivm de vliegen invasie op de camping. We hebben nog even besproken hoe we de laatste week gingen indelen, ook omdat Paul en Henk van de Stichting Goal een etappe mee gaan fietsen. Super leuk! Dit zal gebeuren als we in België zitten en naar verwachting is dit zondag/maandag. 

Na allemaal slecht geslapen te hebben was de koffie broodnodig vanmorgen. Gelukkig had onze top soigneur Sander dit meteen in de smiezen en was de koffie klaar toen we uit bed kwamen. Na een paar bakken koffie en lekkere broodjes stapten we op de fiets naar Amance waar Joeri en ik de route weer oppakten. De eerste 26km tot aan Fontanoy was erg heuvelachtig met een paar fikse klimmetjes. Ook was de wind wederom fel tegen waardoor het dalen minder snel ging. 

Na Fontanoy begaven we ons weer op een fietspad langs het kanaal. Dit gebied was heuvelachtig waardoor het kanaal gestaag omhoog ging met behulp van sluisjes. Dit gebied was erg mooi met aan weerszijden van het kanaal bos en heuvels. De vele plezierbootjes die rustig langs voerden hadden veel sluisjes te verwerken. De mensen op deze boten zwaaiden telkens vriendelijk en wij zwaaiden dan terug. 

In een piepklein dorpje met de naam Thielouse hadden we pauze. Sanne en Sander hadden wederom een heerlijke lunch gehaald wat echt belangrijk is op zo’n fietsreis. 

Met een goed gevulde buik stapten we weer op onze fiets om de route langs het kanaal weer te vervolgen. Dit fietspad ging door tot aan onze camping in Charmes. Met de wind nog steeds goed tegen, fietsten we toch nog vrij hard de laatste 45km. Langs het kanaal waren ook veel vissers te zien. Soms een verdwaalde visser maar soms ook hele groepjes. Vlakbij onze camping was er zelfs een hele groep jongeren op een rij aan het vissen. Allemaal in camouflage met een hengel in de hand. Alsof die vissen denken: ‘hey daar staan 28 struiken met een shaggie op de lip’. 

Toen we op de camping aankwamen hadden Sanne en Sander de tenten al opgezet. Ook Klaes en Sia waren al gearriveerd en staan gezellig naast ons. Dit verhaal typende zijn ze een heerlijke maaltijd voor ons aan het voorbereiden! Volgens mij wordt het ontzettend lekker want ze zijn er maar druk mee. De foto’s volgende morgen.

Er staat ons weer een gezellige avond te wachten en morgen laten we weer van ons horen. Dan fietsen we richting Toul, dichtbij Nancy. 

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren voor ons prachtige doel kan natuurlijk nog steeds op onderstaande link! #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 13:

 Pontailler-sur-Saône - Boulay

Etappe 13: Pontailler-sur-Saône - Boulay
(De Attract Enschede etappe).

Een lange etappe met een wat korter verhaal. Een etappe die veelal langs kanalen en riviertjes ging.

Gisterenavond vierden Joeri en Sanne hun vier jarig jubileum en zochten een restaurantje uit in het naastgelegen dorp. Toen Sander en ik ons gesetteld hadden bij het eettentje van de camping belden ze op dat het restaurantje gesloten was. Even later sloten Sanne en Joeri zich bij ons aan en bestelden beiden een dikke steak. Toch nog samen ‘uiteten’ geweest dus. 

De volgende ochtend ging de wekker weer en stonden we tegen 9:00 op de pedalen. Joeri was door zijn sigaretten heen en dus fietsten we eerst langs de plaatselijke tabakszaak. Ik was door mijn lenzen vloeistof heen en ging naar de overbuurman (apotheek).

Toen we eenmaal alles ingeslagen hadden stapten we op de fiets. Dit zou een lange etappe worden langs kanaaltjes en riviertjes van zo’n 120km. Omdat water nog al eens slingert fietsten wij een beetje om. Sander en Sanne hoefden namelijk maar 80km te rijden om naar de volgende camping te gaan.

Een fietspad dat slingert. Water dat rustig voortbeweegt. De wind die in ons gezicht loeit. 4 fietsers. Een dozijn boten. Sluisjes die wachten tot ze weer aan het werk gezet worden. Kleine dorpjes met chateaus. En één grote grauwe stad. Dit is een goede samenvatting van de etappe van vandaag. Een etappe waarin we 120km de wind tegen hadden en dus niet zoveel te beleven was als in de bergen. Sanne en Sander hadden wel een erg leuke lunch plek uitgezocht in het dorpje Seveux. De lunch was wederom enorm goed verzorgt waardoor we de laatste 70km de wind goed konden bedwingen. 

We zitten nu op een boerencamping in een boomgaard. Het sanitair is erg eenvoudig en de vliegen beheersen dit gebied. De schapen blèren om de minuut wat best grappig is. Eentje blèrt zo zwaar dat we de conclusie hebben getrokken dat die gewoon al jarenlang zware shag rookt. Er is nog 1 ander stel op deze camping en die komen uit Nederland met de fiets. Zij fietsen ook terug naar Nederland alleen nemen zij een iets andere route. 

Sanne heeft net heerlijke Attract- wraps gemaakt en de buiken zijn weer goed gevuld voor de nacht! Morgen een etappe richting Charmes en dan komen we waarschijnlijk Klaes en Sia weer tegen. Gezellig!

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels.

Doneren kan nog steeds op onderstaande link: #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 12: 

Meursault - Pontailler-sur-Saône

Etappe 12: Meursault - Pontailler-sur-Saône
(De Nijhuis Rioolreiniging, Rioolaanleg & Dienstverlening etappe).

Vanmorgen hebben we iets langer door geslapen want het was toch wel gezellig gisterenavond. We hebben wat gedronken samen met Sia Telkamp, Klaes Koopmans en de buurtjes (Jaap en Annejoke Visser) uit Enschede. Onder de onweer, die maar niet echt door wilde breken, kwamen er leuke verhalen en minder leuke verhalen op tafel. Maar alles onder het genot van een hapje en een drankje. 

Vanmorgen werden we ook weer uitgezwaaid door de groep mensen waarmee we het gisteren zo gezellig hadden. Vanaf de camping vervolgden we de weg door de wijngaarden weer. We deden enkele leuke wijn dorpjes aan (filmpje van vanmiddag) waar de rust heerste omdat iedereen aan het werk was in de wijngaarden. Deze 10km naar Beaune waren dan ook heerlijk. In Beaune werd het allemaal weer iets drukker waar we veel te maken kregen met 1 richtingsverkeer. Dus soms keren en draaien om vervolgens een stukje om te rijden. Toch was Beaune geweldig. Een historisch stadje dat door de Romeinen is gesticht en later de zetel was van de Bourgondische hertogen. Later kozen zij toch voor Dijon als zetel. 

Na Beaune was het een beetje gedaan met de pret. De wijngaarden lieten we achter ons en werd vervangen door graanvelden. De wind was vandaag weer eens in ons nadeel maar hier trokken we weinig van aan en we fietsten toch nog zo’n 25/26km per uur. In St. Nicolas hadden we pauze en waren zelfs eerder dan Sanne en Sander. We moesten de volgende maar niet meer zo hard fietsen. Na de lunch moesten we nog zo’n 45km en de wind was nog steeds ferm tegen ons. Er begonnen nu ook meer bossen te komen. 

Na het kleine dorpje Premières gingen we een bos door dat een beetje Ardennen- achtig aan deed. Een lange weg door de bossen die steil op en neer ging met af en toe delen grind. Dit ging door tot aan Lamarche, een dorpje aan de Saône. 6km verderop lag Pontailler waar onze camping ligt. De camping ligt langs de Saône waar veel mensen genieten van de waterpret. 

Vandaag hebben we ook een jubileum te vieren. Sanne en Joeri zijn vandaag vier jaar bij elkaar, hoera! Zij gaan samen lekker eten in Pontailler vanavond, waardoor Sander en ik voor onszelf moeten zorgen. Denk dat we even een leuk restaurantje zoeken net als Sanne en Joeri. 

Morgen staat er weer een lange etappe te wachten van ongeveer 115km. Deze etappe gaat veel langs riviertjes en kanaaltjes, een vrij vlakke etappe dus. We hebben al een leuke boerencamping op het oog bij het plaatsje Baulay. Nu nog eventjes feest vieren en dan morgen weer vroeg van bed!

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels.

Doneren voor ons goede doel kan nog altijd op onderstaande link! #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 11:

 Fleurie - Meursault

Etappe 11: Fleurie - Meursault
(De Reha Reclame & Design etappe)

Vanmorgen zijn we in alle vroegte vertrokken en maakten we de klim af waar we gisteren aan waren begonnen. Een mooi uitzicht was het gevolg waarin de wijngaarden voor ons uitstrekten en de zon de weg naar boven vond.

Er volgde een steile afdaling door de bossen en we kregen het zowaar koud. Het volgende dorpje was Juliénas dat blakerend in de zon lag. Na dit dopje kregen we weer een beklimming en afdaling naar het dorpje Fuissé dat in een komvormige vallei lag tussen de wijngaarden. 

Toch even een klein feitje van historische aard. Mijn verregaande interesse voor de Romeinse tijd en historie in het algemeen, dwingen mij dit toch even op te schrijven. Buiten dit dorpje lag een klif te schitteren in de zon (foto 3). Op deze klif, ‘De Solutré, ontstak Vercintorix (Gallische koning) in 54 voor Christus een groot vuur om alle Gallische stammen op te roepen zich te wapenen om het op te nemen tegen het Romeinse Rijk. Vlak daarvoor had Julius Caesar namelijk dit hele gebied ingenomen. Uiteindelijk werden de opstanden neergeslagen en bleef Gallië tot het einde van het Romeinse Rijk Romeins grondgebied. 

Dit mooie gebied achterlatend namen we een fietspad richting Cluny. Een mooi fietspad van 32km die lekker in de schaduw lag. De schaduw kreeg een toppunt toen we een fietstunnel in gingen en zo’n 4km lekker in de koude lucht fietsten. Dit fietspad ging erg op en neer met erg steile stukken. Dit kostte natuurlijk even kracht.

In Cluny namen we pauze nadat we zo’n 50km gefietst hadden. Sanne en Sander hadden weer heerlijke broodjes gekocht met lekkere koude cola. Onder de schaduw peuzelden we de broodjes op met in de verte de toren van Cluny dat ooit een abdijcomplex was.

Ook hier kan ik het niet laten wat van op papier te zetten. Dit abdijcomplex (foto 5) was ooit namelijk de grootste ter wereld! Van 900 tot 1200 na Christus speelde dit klooster een mondiale rol binnen de kerk en politiek. De kloosterorde van Cluny had geestelijke macht maar ook wereldse rijkdom. Het hele complex besloeg een zeer groot terrein waarop meerdere kerken en onderkomens lagen. Door de opkomst van cisterciënsers en de godsdienst oorlogen werd het complex behoorlijk vernield. Pas in de 17de eeuw begon men met het herstel. Toch kreeg het klooster nooit meer de status terug die het had. 

Na Cluny lag er een fietspad van bijna 70km tot aan onze camping. Dit fietspad was vlak maar lag niet altijd beschut tegen de zon. Onderweg kwamen we enkele pittoreske dorpjes tegen en zo af en toe stopten we om wat te eten en te drinken. We kwamen we veel fietsers tegen die de route omgekeerd doen en dus naar Barcelona fietsen. Vaak konden we aan de ‘hallo’ horen dat er veel Nederlanders die kant op fietsen. Aan het eind werd het wel erg warm en de laatste 10km ging dan ook niet meer zo hard. Dit ging wel lekker langs het kanaal met redelijk wat beschutting. 

Bij aankomst op de camping waren we blij dat we over waren. Eenmaal daar kwamen we erachter dat we buren uit Enschede hebben. En deze hadden ook al een donatie gedaan! Super! Ze nodigden ons uit om vanavond een biertje te komen drinken, super lief.

Vandaag hebben we 120km gefietst en gisteren 112km gefietst. Dit betekent dat we een behoorlijke inhaalslag hebben gemaakt en nu zelfs iets voor op schema liggen. Vanavond wordt het gezellig want Klaes Koopmans en Sia Telkamp zijn gearriveerd op onze camping. Wat een leuke verassing! Super gaaf dat ze er zijn en we gaan het gezellig maken. Dit kan, want morgen staat er een iets minder lange etappe te wachten. 

Wij voegen ons zo bij Klaes en Sia die zich nu nog aan het installeren zijn. 

Leu, good goan en jullie heurt van oos!

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels.

Doneren voor ons goede doel kan natuurlijk ook nog! #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 10: 

Condrieu - Fleurie

Etappe 10: Condrieu - Fleurie
(De AJc'96 etappe)

Vanmorgen ging in alle vroegte de wekker. We hadden de wielerspulletjes al klaar gelegd gisteravond zodat we alleen hoefden te ontbijten en op de fiets te stappen. 

Vanaf Condrieu draaiden we onze fiets weer de Via Rhona op. Omdat dit stuk gedeeltelijk ook voor wandelaars was waren er veel hekjes en poortjes waar we doorheen moesten. 

Het fietsen was ronduit heerlijk zo vroeg in de ochtend. Lekker langs de Rhône met een windje in het gezicht (niet meer de föhn van gisteren). Ook was het uitzicht genieten. Vienne, dat opdoemde aan de overzijde van de Rhône, lag er prachtig bij zo in de ochtend dauw.

Na Vienne was Givors het volgende stadje dat we aandeden. Op het eerste gezicht niet zo’n mooi stadje als Vienne. Hier hebben we een korte pauze gehouden want we hadden er al zo’n 30km opzitten. Het was nog 20km tot aan Lyon, dus nog even gauw bijtanken tot aan de grote stad. 

Naar Lyon ging het op en neer en het verkeer werd ook steeds drukker richting Lyon. De voorstadjes waren misschien nog wel drukker dan Lyon zelf, in ieder geval chaotischer. In Lyon was het veel stoppen voor verkeerslichten maar was het niet vervelend fietsen. We fietsten lekker langs de Rhône en toen de Rhône en Saône zich opsplitsten gingen wij een fietstunnel in. Deze tunnel was zo’n 4km lang en goed verlicht, heerlijk fietsen. Lyon was een mooie stad. Statige gebouwen met gezellige terrasjes en parkjes. Een groene stad waar je redelijk goed kunt fietsen. Volgens het boekje was dit een paar jaar geleden wel anders.

In Fontaines hadden we een pauze ingepland. Sanne en Sander hadden heerlijke broodjes gekocht bij de plaatselijk patissier. Dit plaatsje lag zo’n 11 km buiten Lyon en was al een stuk rustiger. 

Na Fontaines werd het landschap iets onrustiger. Iets meer klimmen en dalen. Bij St. Germain kwam er zelfs nog even een pittige klim waarbij we moesten terug schakelen. Na St. Germain bleef het onrustig, de temperatuur was niet zo hoog als gisteren en dit maakte het fietsen echt makkelijker. 

We deden nog een mooi stadje aan (Trevoux) waar we even een paar foto’s hebben geschoten. De entree van dit stadje was prachtig! Een mooie brug met een historische poort erop maakte het stadje langs de Saône idyllisch. 

Wat volgde was een 16km lang grindpad tot een Belleville. Dit was lekker fietsen aangezien het grootste gedeelte in de schaduw lag. Ook bleven we langs de Saône fietsen met dat aparte groen/blauwe water.

Vanaf Belleville was het nog zo’n 16km tot aan de camping in Fleurie. In de verte zagen we het kapelletje van dit dorpje al liggen in de bergen. Eerst kwamen we nog door Lancie waar de tour dit jaar ook doorheen raast. Vanaf Lancie was het naar Fleurie nog 4km klimmen. In dit klimmetje schoot de ketting van Joeri er nog af, waarschijnlijk moet hij nu een stukje ketting er tussen uit halen en een nieuwe ertussen zetten. Wel geluk gehad dat het nu gebeurde en niet halverwege de etappe. Nu waren we maar 100 meter verwijderd van de camping. 

De camping ligt in het dorpje Fleurie en kijkt uit over de Beaujolais met al zijn wijngaarden. De aankomst was wederom opmerkelijk en wil dit toch even vermelden. Vanaf dat we vertrokken uit Spanje lijkt het wel of een tortelduif ons de gehele route achtervolgd. Bij aankomst van elke camping zit er een tortelduif in de boom ons op te wachten om vervolgens weer weg te vliegen. Dit gebeurt nu meer dan een week en kijken of er morgen weer een duif zit. Apart, wordt vervolgd🕊

Wij gaan nu eten en weer vroeg onder de veren! 

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels 

Doneren kan natuurlijk nog steeds! #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 9 : 

Lamastre - Condrieu

Etappe 9: Lamastre - Condrieu
(De Tandheelkundig centrum Lutterstraat etappe)

Ja, we moesten vandaag een tandje bij door de hitte. Uiteindelijk is alles goed gekomen en hebben we het grootste gedeelte van de dag gedobberd in het zwembad.

Vanmorgen stonden we in alle vroegte op. Volgens de weersvoorspellingen werd het nog heter dan gisteren. Tegen 8:30 vertrokken we met de fiets van de camping. Een hele mooie camping met lieve eigenaren die ook nog enkele woordjes Nederlands kenden. 

Maar goed, eenmaal onderweg fietsten we door Lamastre waar de meeste terrasjes al vol zaten met mensen. De koffie en baguettes lagen vrijwel op elk tafeltje. Na Lamastre begon meteen een klim van 7km deze ging super lekker zo in de schaduw. Ook was de klim mooi geleidelijk. Eenmaal boven reden we zeker nog 8km vlak door waarna een steile afdaling volgde richting Tournon. De rivier ‘de Doux’ hielden we telkens in het vizier terwijl wij daalden tussen rotsformaties. Wederom een prachtige afdaling. 

In dit gebied waren wederom veel fruitboomgaarden. Ook hier veel boomgaarden met perziken. Erg verleidelijk om er eentje te plukken maar ze zijn nog niet helemaal rijp. De sproeiers, die de boomgaarden moesten bevochtigen, waren wel erg verleidelijk in deze hitte. Even iets langzamer fietsen en ons heerlijk nat laten sproeien.

Na Tournon begon de ‘Via Rhona’, een fietssnelweg die loopt van Genève naar de Middellandse Zee. Wij rijden tot boven Lyon over dit fietspad die nu af is. Vier jaar geleden was dit namelijk nog niet het geval en waren hele delen van het pad vaak nog gewoon bospad. 

We wilden eigenlijk proberen tot aan Lyon te fietsen vandaag maar met de pauze werd al snel duidelijk dat we dit niet gingen doen. De hitte was ondraaglijk en besloten een camping te zoeken. Het probleem is dat in dit gebied niet veel campings liggen. Na Condrieu ligt tot aan Lyon geen camping. Dit betekende dat we in deze hitte nog 65km moesten fietsen na de 55 die we al hadden gedaan. Dit leek ons niet verstandig. Onderweg naar Condrieu werd eens te meer duidelijk dat we de goede keuze hadden gemaakt. We smolten van onze zadels en de wind blies in ons gezicht. Voor enige verkoeling zorgde dit niet. De wind was warm en het was net of een föhn ons in het gezicht blies.

Tegen 14:15 waren we op de camping en Sanne en Sander waren er gelukkig ook al. Volgens Sander stond er op een bord dat het 42 graden was. Ook werd op de Franse radio afgeraden naar buiten te gaan ivm de hitte. Blij dat we niet als een stel gekken verder zijn gefietst lieten we niet veel later ons lichaam vallen in het heerlijke water van het zwembad. Hier hebben we de rest van de dag vertoefd want ook in de schaduw was het hier niet uit te houden. Nu tegen, half 9, zitten we nog steeds bij het zwembad. Straks als de zon weg is begeven we ons wel weer richting de tent en gaan we slapen. 

Morgen gaat 6:00 de wekker omdat dezelfde temperaturen weer worden verwacht. We willen koste wat het kost voor 13:00 op de camping zijn. Als het goed is gaat de route morgen dwars door Lyon. We willen proberen Fleurie te bereiken, dit stadje ligt zo’n 70km boven Lyon. Dit betekent dus een etappe van ongeveer 110km. 

We zeggen slaap lekker en geniet van de koudere temperaturen in Nederland!😜

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels

Natuurlijk kan er ook nog gedoneerd worden op onderstaande link: #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 8 : 

Vals-les-Bains - Lamastre

Etappe 8 (tevens rustdag): Vals-les-Bains - Lamastre
(De Zwemclub Losser etappe, omdat we veel gaan zwemmen vandaag)

Vanmorgen in alle vroegte opgestaan om aan de klim te beginnen die vandaag stond gepland. 27km omhoog en 24km naar beneden. Gisterenavond hebben we besloten om er nog 18km bij aan te plakken omdat in Lamastre een camping lag met zwembad. De camping in Le Cheylard had dit namelijk niet. Dit betekende dat we nog een klim van 7km moesten doen om vervolgens 11km af te dalen naar Lamastre. 

Eerst even terug naar gisteravond. We hadden met ons vertrek in Losser een grote fles Grolsch mee gekregen van Paul Gelen. Gisteren leek ons wel een mooi moment om deze aan te breken. Bij aankomst hebben we de fles meteen in de rivier ‘de Volane’ gelegd om het iets koeler te krijgen. Vervolgens keek Joeri naar zijn fiets en toen kwam hij erachter een lekke band te hebben. Na deze geplakt te hebben liep deze (zonder aanleiding) na een halfuur weer leeg. Dan maar een hele nieuwe binnenband erop. 

Joeri had zijn band weer in orde en konden we tegen tegen 8:30 vanmorgen vertrekken. Begin van de klim (8km) ging makkelijk omhoog tot aan het plaatsje Antraygues. We hadden hier eigenlijk met Sanne en Sander afgesproken om te kijken of alles goed ging. We waren ze nog niet tegengekomen dus appten wij dat we tot aan het volgende dorpje (Laviolle) 9km door klommen om elkaar daar te ontmoeten. Vlak voor de pauze plek kwam er ineens een enorme zwerm vliegen om ons heen vliegen. Alsof ze al vanaf vanochtend 6:00 op ons zaten te wachten in de berm om ons  vervolgens even flink te irriteren. Verder de berg op werd dit gelukkig minder. Na de pauze plek moesten we nog 10km klimmen en dit ging eigenlijk prima. Even een paar kliekjes met de camera gemaakt en door. Dit gedeelte was wel iets steiler dan in het begin maar het klimmen ging ons prima af. Op de top in Mezilhac even een koffie gedronken om vervolgens aan de afdaling te beginnen. Deze zou zo’n 23 km duren tot aan Le Cheylard. 

Wederom een geweldige afdaling met mooie vergezichten, en ons voerend door pittoreske dorpjes langs kabbelende beekjes. 

In Le Cheylard zetten we de klim richting Nonières in. Nonières lag op de top van de berg die zo’n 7km verderop lag. De vorige keer hadden we de klim en afdaling op de grote weg gedaan. Nu lag er een fietspad die boven de weg lag. Dit fietspad was nog niet helemaal af want veel gedeeltes waren nog van grind. Het fietspad lag vaak wel in de schaduw wat heerlijk klimmen is. De klim en afdaling naar Lamastre waren werkelijk schitterend. Wat een mooi stukje Frankrijk. 

Ik wil niet beter wetend over komen. Maar als je de kans hebt, vermijd de volgende keer alsjeblieft de grote campings met honderden plaatsen in de Ardèche, bij plaatsen als Ruoms of Aubenas. Dit stukje Ardèche is nog steeds een beetje onontdekt. Campings met niet meer dan 100 plaatsen waar de rust heerst. Campings die vaak aan een kabbelend beekje liggen waarin de plaatselijke bevolking zwemt of gewoon even hun gezicht wast. Wakker worden waarin de wind en de vogels het enige geluid op de camping zijn naast het geluid van een fris beekje. Pak vervolgens een fiets en fiets een aantal kilometers en verdwaal. Plekjes die on aangeroerd zijn, en altijd is er wel een beekje in de buurt om even wat uit te drinken of op te frissen. Hier kom je tot rust, dit is de Ardèche!

Kortom een super gave etappe waarin veel klim werk zat. Nu lekker uitrusten en morgen richting Lyon. Hoe lang de etappe zal worden weten we nog niet precies, maar het wordt sowieso een 100+ etappe. Morgen nog 1 beklimming en dan draaien we de Via Rhona op. Een fietspad langs de Rhône die net nieuw is aangelegd. De vorige waren ze nog druk bezig deze aan te leggen en nu is hij als het goed is klaar! 

Wij plonsen straks in het zwembad en zeggen tegen jullie do ‘t heanig an!

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren kan ook nog steeds op onderstaande link! #GOAL❤️🚴‍♂️ 

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

PS. Vanavond volgt er nog een filmpje van de afdaling gemaakt vanuit de bus.🎥

Etappe 7: St. Ambroix - Vals-les-Bains

Etappe 7: St. Ambroix - Vals-les-Bains
(De PLUS Bellers etappe) 

Het zou vandaag een erg warme dag worden (38 graden). Het doel was om iets vroeger te vertrekken dan normaal (8:00) zodat we op tijd op de camping zouden zijn. Maar de navigatie liet het even afweten. Dit kwam omdat 2 kaarten in het boekje niet aansloten op elkaar. Na flink wat gepiel konden we eindelijk vertrekken. 

De route begon op en neergaand. We hadden geluk want we reden overwegend in de schaduw. Dit maakte het makkelijker te klimmen. Na 12km wachtte de eerste lange klim weer. Dit was een mooie geleidelijke klim door de bossen, waardoor we niet veel last hadden van de zon. Eenmaal boven kwamen we bij het dorpje Banne. Een pittoresk dorpje tussen grillige rotsen ingeklemd. De zon blakerend op de daken en de mensen in touw om de tuin mooi te onderhouden. Een schilderachtig dorp, prachtig! 

Vervolgens ging de route verder tussen wijngaarden en daartussen pittoreske dorpjes liggend. Dit gedeelte lag wel lager dan Banne maar de rotsformaties verminderden niet. In Ruoms hadden we een lunch ingepland. Deze keer in een restaurantje omdat Ruoms in het hoogseizoen ontzettend toeristisch is. Nu was het nog rustig en sloeg bij binnenkomst het kerkje rustig dat het 12:00 was. Deze keer hebben we ons een beetje laten gaan en hebben we heerlijke burgers gegeten. 

Met een stevige lunch op de maag fietsten we richting Pradons. In het boekje stond dat men hier bezig was met een fietspad en deze nog niet helemaal af was. De navi gaf toch aan dat we hierlangs moesten. De route voerde ons door een ongelofelijk donkere grot en dit leek ons niet de route. We fietsten terug en gingen bovenlangs om het fietspad weer te volgen. Een mountainbike pad was het gevolg en we besloten gewoon verder te gaan. Op een gegeven moment werd het fietspad weer verhard en je kon zien dat het er nog niet zo lang lag. Ze waren dus al wel bezig met het pad. Joeri vertrouwde het niet helemaal en zei: ‘zullen we gewoon weer de grote weg pakken, weten we zeker dat we verhard rijden naar Aubenas.’ Ik zei: ‘a’j een fietspad aanlegt van Losser naar Overdinkel, begin ie toch ook in Losser en niet bie ‘t klootschietershuuske?’

Dit was dus niet het geval en kregen na een kilometer weer een mountainbike pad te verwerken. Al met al hadden we door deze actie bijna een uur verspild en de hitte werd steeds ondraaglijker. In Aubenas hebben we even wat gegeten en gedronken voor de laatste 10km naar Vals-les-Bains. Dit waren ontzettende warme kilometers en waren blij dat we bijna in Vals-les-Bains waren. 

Op de camping hadden Sander en Sanne de tenten al opgezet en konden we meteen het zwembad induiken. Wat lekker na al die hitte! 

We zitten nu op een camping in Val-les-Bains en is van vroeger uit een kuuroord. Dit stadje kent zo’n 65 bronnen en kende zijn hoogtijdagen in de 19de eeuw, nu een beetje vergane glorie. 

Val-les-Bains ligt aan de voet van Mont Mezilhac waar we morgen overheen fietsen. Een klim van 27km waarna we 24 km mogen afdalen tot aan Le Cheylard. Hier gaan we overnachten. Morgen is namelijk de rustdag, goed gepland want het wordt morgen naar verwachting boven de 40 graden. We gaan dan ook vroeg weg in de ochtend op pad en hopen tegen 10:30/11:00 op de top te zijn (1119m).

We hebben net gegeten en hebben heerlijke pasta gehad die Plus Bellers ons heeft mee gegeven. Sanne en Sander weten telkens weer super lekker eten op tafel te zetten en Joeri en ik mogen onze handjes dan ook dicht knijpen dat we zulke toppers mee hebben op de reis! 

Morgen rustdag en we laten dan weer van ons horen!

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels.

Doneren kan natuurlijk nog steeds op onderstaande link! #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 6: Chapelle St. Etienne d’Issensac - St. Ambroix

Etappe 6: Chapelle st. Etienne d’Issensac - St. Ambroix.

(De Klaes Koopmans etappe. Dit behoeft enige uitleg. Klaes heeft afgelopen november afscheid genomen als fysiotherapeut op de Losserhof. Hierbij was zijn wens geen cadeaus te ontvangen maar een donatie aan onze fietsactie voor de stichting GOAL. Met deze geweldige actie heeft hij maar liefst €350,- opgehaald. Klaes deze is voor jou!😘)

Vanmorgen hebben we iets langer door geslapen waardoor we pas om 10:00 vertrokken. We kregen wel een uitgebreid ontbijt met koffie. 

De eerste 20km naar St. Hippolyte-du-Fort gingen we een beetje op en neer. De warmte viel nog enigszins mee en de wind een beetje op de kant, lekker dus. In St. Hippolyte hebben we even een korte pauze gehouden bij een kerkje want na dit stadje zouden we een steil klimmetje krijgen. De kerk was open dus we konden het niet laten even binnen te kijken. Eenmaal binnen kwam er een alleraardigst vrouwtje op ons af. Ze deed de lichten aan en er verscheen een prachtig kerkje. Ik had me een beetje ingelezen in dit stadje en dit stadje was 1 van de centra waar het verzet van de protestantse bevolking het hevigst was tegen de koninklijke troepen die katholiek waren, zo’n 400 jaar geleden. Dus ik vroeg in alle onschuld... protestants? Waarop het vrouwtje haar stem verhief: ‘no, no, no katholiek, katholiek’. Het protestantse gedeelte lag schijnbaar 2km verderop en volgens het vrouwtje was dat behoorlijk saai want ze hadden geen beelden in die kerken. Waarop ze vrijwel meteen wees naar een groot beeld van Maria, deze had ik nog niet gezien. Ze legde nog een paar dingetjes uit waarna we afscheid namen van het lieve vrouwtje. We vervolgden onze weg richting de klim. 

Net buiten Hippolyte begon de klim meteen. Samen lekker naar boven gefietst en halverwege even gestopt om wat te drinken wegens de hitte. Toen we opstapten was 100 meter verder al de top. We hadden schijnbaar toch harder naar boven gereden dan we dachten. De afdaling was heerlijk verkoelend en mooi. Dunne weggetjes met aan weerszijden bomen. Na enige tijd veranderde het landschap in graanvelden en fietsten we door een glooiend landschap. Tot aan Lézan waar Sanne Sander en Sanne ons al op stonden te wachten met een kop tomatensoep en heerlijke baguettes. 

Na de lunch fietsten we een beetje door een Ardennen- achtig landschap. Het heuvelde wat door en wij keuvelden een beetje. Bij het dorpje Mons moesten we nog even een behoorlijk klimmetje doen waarna we onze weg vervolgden door het landschap dat lijkt op de Ardennen (qua heuvels). Tegelijkertijd verdwenen de wijngaarden ook langzaam.

Het werd in de loop van middag warmer en warmer en waren blij dat we bijna bij St. Ambroix waren. Eenmaal daar was het nog even zoeken naar de camping. Deze ligt namelijk midden in de stad langs een klein beekje. Na enig gezoek dan toch eindelijk gevonden. We sprongen meteen in het zwembad waarbij Joeri nog enige trucjes deed. Filmpjes volgen later. Nu is het alweer tijd om te eten, vanavond rijst met kip, lekker! 

Morgen doen we een iets kortere etappe (70km), dit ivm de voorspelde hitte (40 graden). Vroeg vertrekken dus en vroeg langs het zwembad!

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels!

Doneren kan nog op onderstaande link!#GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 5: 

Villeneuve-lés-Béziers  -  Chapelle st. Etienne d’Issensac


Etappe 5: Villeneuve-lès-Béziers - Chapelle st. Etienne d’Issensac
(De Chr Toneelvereniging Eensgezindheid etappe).

Vandaag stond er een etappe van ongeveer 100km naar Chapelle st. Etienne d’Issensac. 
De etappe begon meteen weer langs Canal du Midi. De tegenwind van gisteren was niet gaan liggen en we moesten de eerste paar kilometers weer kop over kop rijden. Nadat we Béziers hadden we achter ons hadden gelaten  en er doemden vele campings op. Een erg toeristisch gebied met de nodige pretparken erbij. De wind kwam langzamerhand op de kant wat iets fijner fietsen was.

Tot aan Pézenas hebben we redelijk hard door kunnen trappen. Eenmaal in Pézenas wilden we Sanne en Sander bellen om te vragen waar ze zaten voor de lunch. Net dat ik de telefoon wilde pakken zag ik de bus ineens staan. Wat toeval weer! Onze lunch bestond uit croissants en broodjes kaas, een goede bodem dus.

Na Pézenas werd het landschap iets minder vlak. Af en toe wind mee en af en toe wind tegen. Af en toe een klein klimmetje en af en toe een steil klimmetje. Dit was een beetje de fiets situatie. In Nebian kregen we nog even een flink klimmetje te verwerken waardoor onze benen even echt getest werden. De zon brandde vol op het lichaam en het zweet klotste overal. 

We vervolgden de route van heuvelachtig gebied. We kwamen door een dorpje met de naam Saint André de Sagonis. Tot aan Guilhem-le-Désert bleef het hobbelig, alhoewel we nu minder last hadden van de wind, brandde de zon nog steeds behoorlijk. 

In Guilhem hebben we even wat gegeten en gedronken omdat er een behoorlijk beklimming stond te wachten. Ook was Guilhem de plaats waar we vier jaar geleden zo heerlijk hebben geluncht langs de d’Herault, een prachtig meanderend riviertje tussen de steile rotsen. Kortom sprookjesachtig. Ook Guilhem is een bijzonder dorp. Guilhem groeide op aan het hof van de Karel de grote. Hij kreeg een relikwie van Karel de Grote met de opdracht een klooster te stichten. Dit gebeurde op de plek dat vandaag de dag St. Guilhem-le-Désert heet. Door deze historie is Guilhem in het hoogseizoen dan ook een echte toeristische trekpleister. Nu wat minder druk, gelukkig vallen we nog buiten het hoogseizoen.

Na Guilhem moesten we nog 5km fietsen tot de klim. Een steile klim van 5km met onder ons de kabbelende diep blauwe Hérault. De hitte was ondragelijk en zijn dan ook een keer afgestapt om even wat koeler te worden. Na de klim volgde een op en neergaande afdaling tot aan de camping. Nog geen 500 meter van de camping af stond hij er weer hoor. Route barree. Even een klein scheldwoordje (want we verlangden naar een lekker koud zwembad) en omfietsen dan maar.

Eenmaal op de camping haasten we ons naar het zwembad om even af te koelen. En wat is dat lekker na zo’n warme etappe!  Ook hebben we even een powernapje gedaan. Toen we hiermee bezig waren hoorden we opeens Twents gebrabbel. Beetje raar in Frankrijk. Toen ik om keek was Thies Kuipers op onze camping. Wat ontzettend gaaf en leuk! Thies zit 300km verderop met het leger en zit in de Raad van 11. Hij heeft de hele middag in de auto gezeten om ons te bezoeken. Super gave actie en het werd al snel gezellig! Thies ie bint een topper!

Sander en Joeri zijn nog even aan het badmintonnen (te fanatiek). En dan is het zo alweer tijd om naar bed te gaan.

Welterusten iedereen, 
Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren kan natuurlijk nog steeds op onderstaande link! #GOAL❤️🚴‍♂️

 https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 4: 

Tuchan - Villeneuve-lés-Béziers

Etappe 4: Tuchan - Villeneuve-lès-Béziers
(De B&T Bikestore etappe)

Vandaag stond er een redelijk vlakke etappe op de planning. De eerste klim was een makkie. Col d’Extrême was een klim van 8km en ging geleidelijk omhoog. Maar zoals we gisteren al lazen dat de Tramontane een wind was uit het noorden, kwam deze ook inderdaad uit het noorden. Dit maakte de klim niet makkelijker en fietsten dan ook kop over kop naar boven. 

In de afdaling was het qua wind niet veel beter. Dit betekende dat we veel moesten bij trappen. Onderweg kwamen we Sanne en Sander tegen en die moedigden ons nog even vanuit de bus aan. 

Na de afdaling rolden we Durban Corbières in. Een stadje dat enkele keren zwaar getroffen was door overstromingen waardoor enkele delen van het stadje waren weggespoeld. Nu eigenlijk niet veel meer van te zien. 

Na Durban kwamen we in een streek met veel grotten en een op en neergaand gebied waarin soms felle klimmetjes zaten. Ook wordt er in deze streek veel wijn verbouwd. Een product dat al verbouwd wordt in deze streek ten tijde van de Romeinen. De wijnen uit deze streek genoten destijds grote bekendheid in alle uithoeken van het Romeinse Rijk, dus voor de wijn... moe’j hier ween’n. 

De lunch hielden we deze keer in Bizanet, maar voordat we dit dorpje aandeden kwamen we een André’tje tegen (Saint André de Roquelongue). Dus even snel een foto maken en weer op de pedalen. 

De lunch werd wederom weer ontzettend goed verzorgd door onze toppers Sanne en Sander. Die zorgen elke keer weer voor een goede bodem zodat we de klimmetjes weer goed kunnen bestrijden (deze etappe de Tramontane). 

Na Bizanet kwam er even een pittig klimmetje. Dit was een beetje een Ardennen- achtig, geen asfalt maar grind en gruis. Na dit klimmetje werd de afdaling niet veel beter en kwam onze grote vriend de Tramontane weer om de hoek kijken (deze bleef de gehele etappe).

We zetten nu koers naar de Béziers en deden nog een paar leuke dorpjes aan. In Capestang hebben we even op een bankje gezeten en een camping uitgezocht. Zo konden Sanne en Sander alvast die kant op, en konden wij de wind tot aan daar bedwingen die tot aan Béziers aanhield. 

In Béziers vervolgden we lange tijd onze weg langs het Canal du Midi, een bijzonder kanaal. Dit is een kanaal over 240km van de Atlantische oceaan naar de Middellandse zee. Dit kanaal is al in de 17de eeuw aangelegd door een rijke Fransman uit Béziers. Ook vond deze man het sluizen systeem uit bij Béziers, heel bijzonder om te zien. Het schijnt dat de familie van deze man nog steeds profiteert van het kanaal. 

Oke, misschien dwaal ik nu een beetje af. De route vervolgde zich dus langs dit kanaal. Eerst met een mountainbike pad daarna verhard. De stuurman kunsten van Joeri en mij werden op de proef gesteld door alle boomstronken en stenen die in dit pad lagen. Ook kwamen we erg veel plezier bootjes tegen, vaak ook Nederlandse bootjes. Na 10km langs het kanaal gereden te hebben kwamen we op de camping aan. Hier zitten veel Nederlanders van iets oudere leeftijd. Met onze buren hebben we al kennis gemaakt en die zagen Losser op het busje staan. Ik weet niet of de Keu mee leest? Maar deze man kende deze oud Twente- voetballer van de handbal in Utrecht. Als ik hem tegen kwam moest ik maar zijn naam doorgeven, haha! 

Wij zitten nu lekker te chillen langs het zwembad en gaan zo eten. Morgen de etappe richting Hippolyte, en zullen we weer een paar klimmetjes tegen komen. Als het goed is laten we onze vriend Tramontane achter in Béziers. 

Ik zeg, leu good goan, tot morg’n!

Groetjes Sanne, Joeri, Sander en Niels

U kunt nog steeds doneren voor ons goede doel #GOAL in onderstaande link:

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

#GOAL❤️🚴‍♂️

Etappe 3: Maurreillas - Tuchan

Etappe 3: Maurreillas - Tuchan
(De Gevers, de zaak vol smaak etappe)

Vanochtend werden we alweer wakker door knetterend geluid in de keuken. Onze chef - kok Sander was alweer druk bezig met het ontbijt. Deze keer broodjes kip (er was namelijk nog kip van gisteravond overgebleven). 

Na een goed gevuld ontbijt stapten we tegen 9:15 op de fiets. De eerste 8km was vrij vlak tot aan Vivès. Na dit dorpje begon een steile beklimming tot aan Llauro. Dit was een mooie beklimming met aan de rechterkant in de verte de Pyreneeën. Hier zagen we ook dat het in de Pyreneeën nog steeds slecht weer was.

Na Llauro volgde een afdaling van 15km tot aan Thuir. Thuir was verder niet bijzonder. Wel was er een festival aan de gang. Slalommend tussen drommen mensen vervolgden wij onze weg. Het enige waar dit stadje enigszins bekend om is, is het plaatselijke drankje Byrrh. 

Vanaf Thuir was het nog 14km naar Ille-sur-Tet waar Sanne en Sander klaar stonden met de lunch. Onderweg naar dit dorpje kwamen we langs fruitboomgaarden met voornamelijk perziken. Deze boomgaarden leken ontzettend veel op het irrigatie systeem die ze vroeger in het oude Egypte hadden. We fietsten dus op wegen met daar langs kabbelende kleine beekjes. Aan weerszijden waren er dus perzikbomen waarvan Joeri er nog èen van heeft proberen te jatten. Maar de boer kwam er helaas aan.

In Ille-sur-Tet kwamen we per toeval de bus tegen! Sanne en Sander konden dus niet ver zijn. Na enige tijd vonden we elkaar en maakte Sander knakworstjes warm wat ontzettend lekker is na een klimmetje en de zon vol op het lichaam. Na de lunch vervolgden we onze weg richting Bélesta. In Ille-sur-Tet kwamen we prompt een jonge man tegen die ons stond aan te moedigen. ‘Olé la tour de France, olé!’ Super leuk wegrijden en een goede aanmoediging is altijd leuk! 

Na Ille-sur-Tet kwam er een goede beklimming richting Bélesta. 8km duwen en trekken aan de pedalen. Onze benen waren beduidend beter dan gisteren dus we vlogen lekker tegen de berg op. Bélesta was een mooi pittoresk stadje op een hoge berg dat 6000 jaar geleden al een nederzetting was. Een historisch stadje dus! 

Na Bélesta volgde een ongelofelijk mooie afdaling (zie filmpje vanmiddag). Naar enige bestudering kwamen we erachter dat we de vorige keer deze kant ook beklommen hadden. Een fascinerende afdaling waar Joeri en ik ons vergaapten aan de mooie vergezichten. Ondertussen moest er natuurlijk ook nog op de weg gelet worden en voordat we het wisten waren we al in het dorpje Latour de France. Waarschijnlijk wilde die jongeman in Ille-sur-Tet ons gewoon de weg wijzen. 

Na Latour de France kwamen we in het dorpje Estagel. Estagel is het laatste Catalaanse dorpje. Verder geen heel bijzonder dorpje waar de meeste mensen in de wijn zitten. Een bekende wijn uit deze streek is ‘Muscat de Rivesaltes. 

Na Estagel gingen we 16km vals platen omhoog met af en toe een steil stukje ertussen. De wind hadden we goed tegen in dit stuk dus we moesten even alle zeilen bijzetten. Zwoegend en zwetend lieten we de Pyreneeën achter ons en fietsten richting Tuchan. Hier ligt onze camping en het is een heerlijke camping. Een goede keuken en een lekker zwembad. Ook was dit vier jaar geleden de camping waar we hebben overnacht. Toen belandden we nog in een African Party die er helaas dit jaar niet is.

Morgen fietsen we richting Béziers, een etappe van ongeveer 100km. De eerste 8km fietsen we over ‘Col d’Extrême’. Volgens het boekje niet zo extreem als de naam doet vermoeden. Hierna volgt een redelijk vlakke etappe. Wel waait in dit gebied een wind met de naam ‘de Tramontane’. Volgens bewoners komt deze wind uit het noorden. Soms komt hij ook uit omgekeerde richting, daar hopen we morgen dan maar op.

Wij gaan nog even een potje Jeu de Boule spelen en zeggen tegen jullie, au revoir en sloap lekker! 

Groetjes, Sanne, Joeri, Sander en Niels.

Doneren voor ons goede doel kan nog steeds op onderstaande link. #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 2: 

Macanet de Cabrenys - Maurreillas


Vandaag de 2de etappe gereden, een etappe van wederom doelen bijstellen.

Etappe 2: Macanet de Cabrenys - Maurreillas
(De Zelfstandig Adviseur RegioBank Losser etappe)

Vanmorgen ging in alle vroegte de wekker. Bij het wakker worden leek het wel of er iemand stond te koken buiten. En ja hoor, daar stond Sander al te kokkerellen. Pruttelende eitjes die klaar waren de boterham op te vliegen. Super lekker wakker worden dus! 

Na het ontbijt begonnen we met langzaam alles in te pakken en onszelf klaar te maken voor de etappe van vandaag. We moesten de klim van gisteren nog afmaken (zo’n 20km). 

De eerste beproeving was er al meteen. De weg van de camping af terug naar de route. Een kilometer steil de berg op. Uiteindelijk was deze goed te doen en vervolgden we de klim naar boven. Het eerste gedeelte van de klim was vrij steil waarna hij wat geleidelijker werd. Mijn benen waren minder dan gisteren en kon dit ook meteen merken. Moest meer kracht zetten en het ging minder ‘vanzelf’. Joeri had hier minder last van en ik volgde hem gestaag en keek de hele klim tegen zijn bips aan.

Bij het dorpje Tapis, ongeveer de helft van de beklimming, kwamen Sander en Sanne ook al aangereden. Hier zijn we even gestopt, dronken en aten wat, en toen weer verder naar de top. Na de top hebben we bij het dorpje St. Laurent de Cerdans geluncht. 

De lunch.... heeft tot nu toe nog niet erg in ons voordeel gewerkt. Telkens als we lunchen komt er gedonder, letterlijk en figuurlijk. In de verte pakten zich weer donkere wolken samen. Nu was de regen er vrijwel meteen en moesten onmiddellijk een schuilplek zoeken. Na de lunch hebben we even gewacht tot het weer iets rustiger werd. Na enig beraad met z’n allen hebben we wederom besloten de etappe in te korten omdat de regen pas zou stoppen om 19:00. Ook was eigenlijk alles nog nat van gisteren en nu ook voor vandaag dus. We hebben besloten om een camping te zoeken met een huisje of chalet. Dit is altijd wel fijn als je doorweekt ergens aankomt. Ook hoef je dan niet een tent op te zetten nat wordt en dan ook blijft. 

Met regenkleding aan begonnen we aan de afdaling van ongeveer 30km. We konden niet heel snel dalen i.v.m. het natte wegdek en dus eerder de kans te vallen. Onderweg een keer piesen, de fiets checken en vedan. We kwamen door dorpjes die bij zonlicht, de vorige keer, ontzettend leuk waren. Maar nu door alle regen een beetje somber aandeden. Ook werden we een keer bijna onder gereden door een Fransoos die zonder te kijken gewoon achteruit reed. Wat volgden waren een middelvingertje en een scheldwoordje, maar dit helpt natuurlijk niet. Voor de rest was deze afdaling niet heel veel te beleven. We kregen van Sanne en Sander het adres van de volgende camping door. Deze ligt weer op de ‘officiële’ route omdat we nu een stuk omgereden zijn. Reden is dat de vorige keer de pas ‘Las Illas’, over de Frans/Spaanse grens, privé terrein is geworden. Hier waarschuwden een Nederlands stel ons de vorige keer voor. Erg jammer want het schijnt een erg mooie beklimming te zijn.

Afijn, na een hobbelige etappe hebben we nu een lekker warm chaletje en is onze was inmiddels gedaan. Sanne heeft heerlijk gekookt dus een goede bodem voor morgen is alweer gelegd. 

We zitten nu in Frans grondgebied dus wij zeggen.. au revoir en good goan! 

Liefs Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren voor ons goede doel kan nog altijd op onderstaande link. #GOAL❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Etappe 1: 

L’Estartit -  Macanet de Cabreyens

20 juni

Na een halfjaar voorbereiding was vandaag dan toch echt de eerste etappe. ⛰🚴‍♂️

Etappe 1: L’Estartit - Macanet de Cabrenys
(Grand Café Slijterij Hotel Smit etappe)

Vanmorgen was het dan eindelijk zo ver, het vertrek uit L’Estartit. In alle vroegte zijn we opgestaan. We moesten nog even spullen inpakken en de voeding voor onderweg gereed maken. Ook werd er met z’n allen ontbeten en het was alweer snel gezellig. 

Om 9:30 was het dan toch echt tijd te vertrekken naar de plek waar pa is overleden om vervolgens van daaruit te vertrekken. Iedereen de bult op en zelfs opa heeft de steile helling getrotseerd! Tessa hield nog een praatje waarbij de nodige traantjes werden weg gepinkt. Met z’n allen een dikke sigaar gerookt en een slok wiskey genomen, maar toen was het toch echt tijd te vertrekken.

Het eerste gedeelte van de route waren Joeri en mij bekend. Een op en neer gaande weg met het nodige grind en kiezelstenen, vervelend fietsen dus! Eenmaal in L’Escala, zo’n 15 km verder, even afgesproken met Sanne en Sander. We wilden even bespreken waar we gingen lunchen en we wilden alvast een camping uitzoeken. 

Affijn een mooie camping bij Cerét uitgezocht en we zouden gaan lunchen in Darnius, een kleine 60km verder. De eerste kilometers waren erg vlak en we konden tempo maken. Maar daar kwam toch even het aloude probleem weer om de hoek kijken. Een grindpad met kiezelstenen. Hier hebben we zo’n 20km over gefietst en eerlijk is eerlijk, alles beter dan de snelweg. Hoe verder we richting de Franse grens kwamen hoe groter de heuvels werden. Af en toe een pittig klimmetje zat er tussen en de benen werden dus voor het eerst goed getest. Na deze klimmetjes werden dan ook al de eerste gelletjes aangebroken. Dat was een oppepper en hebben Darnius dan ook zonder kleerscheuren gehaald. 

In Darnius zaten, bij een vrij leeg etablissement, twee mensen te chillen in de zon. Na verdere bestudering bleken dit Sanne en Sander te zijn! Een super fijn gevoel na die lekkere klimmetjes. 

Toen we eenmaal bij hen voegden klonk er een onheilspellend gedonder in de verte. En ja hoor, donkere wolken pakten zich samen in de verte. Wachtend op onze lunch werd het al maar erger. Het werd al vrij snel duidelijk de doelen bij te stellen voor vandaag. Dan maar een kortere etappe. We willen niet in de bliksem en donder een berg op fietsen (we zouden na Darnius aan een klim van 25KM beginnen). Joeri zocht vervolgens de dichtstbijzijnde camping op en deze lag een kleine 10km verderop in Macanet de Cabrenys. Eieren voor ons geld gekozen en gewoon voor de zekerheid gaan. 

Met in de verte het gedonder en gebliksem mochten we nog een lekker klimmetje doen. Met als kers op de taart een helling van 21% naar de camping toe. Eenmaal op de camping waren we blij over te zijn en konden de regen net voor blijven. Een halfuur na aankomst kwamen ook Sanne en Sander aan met eten. 

Met op de berg nog steeds het gedonder en bliksem gaan wij zo beginnen aan het eten. Een super mooie camping met alle voorzieningen aanwezig. Morgen mogen we nog 19km van de klim afmaken waar we vandaag aan zijn begonnen. Daarna kunnen we wel weer 25KM dalen! Een mooie etappe in het vooruitzicht en aan de zin ligt het niet!

Good goan! Liefs Sanne, Joeri, Sander en Niels

Doneren kan ook nog via onderstaande link #GOAL!❤️🚴‍♂️

https://www.doneeractie.nl/op-de-fiets-van-l-39-estartit-naar-losser/-30926

Trots!

19 juni

Super trots op deze groep! Zij zijn helemaal vanuit Nederland naar L’Estartit gekomen om ons uit te zwaaien morgen. 

Familie en vrienden ontzettend bedankt, we houden van jullie! #GOAL❤️🚴‍♂️

Warm welkom in L’Estartit

18 juni

Vanmiddag aangekomen bij familie en vrienden in L’Estartit. Morgen komen Tessa, Lieke, Niek, Stijn, Martine, en Vincent aan. Nog 1 dag chillen met z’n allen en dan vertrekken we donderdag alweer met de fiets naar Losser(Hof)! #GOAL!❤️🚴‍♂️


De reis van Losser naar L'Estartit

17 juni

Een hotelletje gevonden in Valence. Morgen gaat de reis verder naar L’Estartit! Lieve familie en vrienden, we zien jullie morgen!😄👍


De reis van Losser naar L'Estartit.

17 juni

Een super mooi afscheid gehad vanmorgen. Dankjewel allemaal!!
We zitten nu kort bij Luxemburg en moeten nog een aardig eind kachel'n dus. Vanavond maar even beslissen of we in 1x gaan of ergens gaan overnachten. We houden jullie op de hoogte! #GOAL!❤️🚴‍